Zawirowania czy mania? RymBlog Agnieszka Katarzyna Sawicka COPYWRITER

Blue Monday przypada, zgodnie z obliczeniami według wzoru matematycznego, który ponad 20 lat temu opracował brytyjski psycholog Cliff Arnall - w styczniu. Od roku 2012 dokładnie jest to 3 poniedziałek stycznia. Czyli dziś.  Powody wytypowania miesiąca na Blue Monday są w sumie słuszne. Mianowicie: ✔️ Warunki meteorologiczne mało komfortowe - krótkie, zimne, wilgotne, szarobure dni, ze słońcem jak na lekarstwo ✔️ Noworoczne postanowienia nazbyt często biorą w łeb. Jak co roku okazuje się, że wielu, a może i wszystkich nie damy rady/nie chce nam się/nie możemy itd. spełnić. A to niestety wpływa na dalszy mocny spadek motywacji ✔️ No i te nieszczęsne finanse.... zwykle w styczniu moooocno nadwyrężone grudniową magią świąt W dodatku styczeń wydaje się nie mieć końca. Jest wyjątkowo długi. Pomimo przecież, że podobnie, jak 7 miesięcy w roku, ma 31 dni. Ale te 31 dni styczniowe to wieczność w porównaniu na przykład do marca zwiastującego wiosnę. Jest jeszcze kwestia rozpoczynania wszystk...

  Całe życie naiwnie wierzyłam  W to, co obiecali, to w tym też tkwiłam Naiwność dziecka tak wypracowałam  A teraz dopiero sprawę sobie zdałam  Że wszystko było fałszem i ułudą  A szczerość innych tylko moją złudą  Muszę sobie poradzić z tym sama  Z faktem, że byłam wciąż okłamywana  Moja osoba nie była nic warta  Nigdy też w życiu nie miałam farta  Szczerość i wiara mnie zapędziły  W kąt życia mego na długo usidliły I choć talent mam do pisania  Stąd blog mój Zawirowania czy mania  To zbyt długo nie dawalam mu upustu  Wierząc, że to tylko rzecz mego gustu  Teraz wiem, że to dusza moja kochana Rwie się, by wreszcie być wysłuchana A. Sawicka 

  Dobre rady są jak pożywka dla bakterii  Nie ma w nich krzty szczerej materii Łatwo je puszczać i pozostawić  Ale już trudniej odbiorcy je strawić  Unikam więc dobrych rad od innych Często nieszczęściu swemu winnych  Po to mam umysł i wolną wolę  Żeby oznajmić, że je pierdolę Bo nigdy w życiu mi nie pomogły  Za to zaszkodzić już wiele mogły  Wolę wysłuchać i być wysłuchaną Niż dobrą radą sponiewieraną A. Sawicka  

  Mówią, że nadzieja umiera ostatnia  Czyżby to była dusza nasza bratnia? Mówią, że nadzieja matką głupich Czy to wina żądań zbyt długich? W co więc wierzyć jest wygodniej? By o nadziei mówić godniej Czy lepiej się wcale nie łudzić? Oszczędzić czas i wiecej nie trudzić? Jasne, że zależy to od sytuacji  Od pewnych w życiu korelacji  Nadzieja ma swój limit czasowy Potem warto przejść do rozmowy Do działań już konkretnych Nie zawsze też dyskretnych By cokolwiek móc otrzymać Nieźle trzeba się wyżymać A. Sawicka  

Odrzucenie przez rodziców w dzieciństwie głęboko wpływa na rozwój emocjonalny i psychiczny dziecka. A nieprzepracowany w dorosłości temat, zwłaszcza u wysoko wrażliwych, może zaważyć na powielaniu wczesnodziecięcych schematów relacyjnych.  Często zaczyna się od drobnych sygnałów, które mogą być niezauważalne na pierwszy rzut oka. Czyli, rodzic, który nie poświęca uwagi osiągnięciom dziecka, może nieumyślnie dawać mu do zrozumienia, że nie są one warte uwagi.  Dziecko, jeśli nie doświadcza pełnej akceptacji i miłości, dorasta z poczuciem, że nie jest godne zainteresowania i szczerego, bezinteresownego uczucia. Że nie zasłużyło na miłość. Że wina jej braku ze strony rodziców tkwi w dziecka zachowaniu. Dziecko niezauważane i niesłuchane, gdy uzna, że mechanizmy przyciągania uwagi poprzez nadmierną troskę, klaunowanie czy nadreaktywność nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, zwykle wycofuje się. Usuwa w kąt, byleby nie drażnić już swą osobą opiekunów. Byleby nie pogorszyć jeszcze,...

Samowspółczucie - kierunek eldorado Droga ku dobrostanowi rozpoczyna się od współczucia dla siebie. I choć wielu z nas kojarzyć się ono może ze słabością, litością, użalaniem się nad sobą czy egocentryzmem. A co gorsza z pobłażaniem. To właśnie samowspółczucie jest początkiem wędrówki po szczęście i zadowolenie ze swojego życia. Na czym polega samowspółczucie? I jak prawidłowo okazać tę emocję sobie, by doświadczyć dobrostanu? Wiemy, jak współczuć innym. Umiemy pocieszać, chwalić ich w słabszych chwilach, sypać dobrymi radami, oferować pomoc i wsparcie. Dzielimy się w tych momentach swoimi wewnętrznymi zasobami. Byleby ulżyć w cierpieniu tej drugiej osobie. Ale, gdy sami znajdujemy się w trudnej sytuacji, to nie jesteśmy dla siebie już równie czuli, życzliwi i wyrozumiali.  Zawsze jest jednak czas, by to zmienić. Tym bardziej, że badania naukowe dowodzą, iż istnieje ścisły związek pomiędzy samowspółczuciem a dobrostanem. Jest więc o co się starać. Zacznijmy od współczucia Nazwa teg...

Swoją wartość kasą mierzysz Czy naprawdę w to wciąż wierzysz Że to kasa definiuje  Radość życia potęguje  Gdy jej nie masz, gaśniesz szybko I oddychasz nazbyt płytko Kasa rządzi twym umysłem  I choć nie jest złym pomysłem To nie ona świadczy oto Że twa wartość jest jak złoto  Co masz w głębi do oddania  Światu wokół pokazania  Gdy twa kasa znów przepadnie  To czy czujesz sie, jak na dnie? A. Sawicka   

  Co chcesz mi powiedzieć? Co powinnam wiedzieć? Czego jeszcze nie zauważam? Czy jest coś, co nadal podważam? Nie wiem już, gdzie mam szukać Do których drzwi zapukać? Chcę przerwać tę kolej losu Chcę uniknąć złego ciosu Kto mówił, że kontrolę jakąś mam Nad wydarzeń ciągu dram Myślę, że limit historii mych  Ugina się już od cudzych pych Kto ze mną walczy stale tak? Kto ciągle robi mi na wspak? Czy to tylko mój odbiór błędny? Czemu humor wciąż tak smętny? Odwracam zatem swój wzrok Sróbuję skierować go na krok Od teraz uważnie obserwuję I nic już więcej nie przewiduję  Stawiam krok za krokiem powoli I mam nadzieję, że to mi pozwoli Wrocić do tego, co ukoi mnie Pozwoli drzemać w spokojnym śnie A. Sawicka 

  Czy myślałeś kiedyś o tym Jak cudownie by być złotym? W blasku świecy błyszczeć I nigdy nie zniszczeć  A gdyby tak świat zamarł teraz? I ziemia się zatrzymała To, czy sztaba złota wartość jakąś by miala? Co ze złotem byś zrobił wtedy? Gdyby inne były potrzeby Złoto bywa bez znaczenia  Gdy świat w NIC się zamienia  Powietrze i woda do picia To skarby nie do przebicia Złotem tlenu nie zastąpisz Sztabą wody nie ustąpisz Więc i tak złotym się zwij Powietrzem oddychaj i wodę pij Póki ziemia się kręci fest Bo złoto, sam widzisz, mało warte jest! A. Sawicka 

  Strach bywa silnie zaraźliwy  Na styl wpływa życia bojaźliwy  Brak odwagi zwykle oznacza  Ścieżkę wąską tobie wyznacza Gdy lęk czujesz, to lewitujesz Między ziemią, a kosmosem Wciąż podążasz cudzym losem I oddajesz sprawczosć jemu A czy myślisz kiedyś "czemu?" Nie masz wpływu na swe życie? Tkwisz wciąż w stałym tu niebycie? Przejmij wreszcie ster w swe ręce! Powiedz glosno "dość udręce!" Przecież tyś jest swym żeglarzem  Czynów podłych też tragarzem Wyznacz w końcu cel, kierunek  Zobacz, gdzie jest posterunek I nie czekaj, aż cię zbawią  Bo twym lękiem się już dławią  Pokaż sił potęgę sobie Uwierz, że tkwi ona w tobie Musisz ją wydobyć z siebie By używać w złej potrzebie! A. Sawicka  

  Wstyd jest emocją skomplikowaną Lecz rzadko bywa wyrachowaną Świadczy o niskim poczuciu wartości Zatracie w gąszczu mas tożsamości Gdy czujesz wstyd rumieniec cię pali Zobacz, ze wstydem ludzie są mali Czemu wstyd czuć jest nieco niemile? Czyżby to było tak bardzo zawiłe? Dłonie we wstydzie drżą, ciało telepie Lico o barwie buraka jak w sklepie Zatrzymaj się i pomyśl o sobie Czego brakuje dziś twojej osobie? W czym gorszy jesteś od innych? Niczemu nigdy nie winnych Nie wstydź się swojej gorszości Oznak ludzkiej słabości  Każdy ma coś niepoprawne  U wielu to nawet zabawne Ale nie wszyscy wstyd czują  Powiem więcej, że się buntują  Gdy ktoś im wady wskaże  Ich twarz się nigdy nie maże I pewności przybiera maskę A ty popadasz w niełaskę A. Sawicka 

  Jak myslisz, czego to skutek  Gdy dziecko odczuwa smutek? Czy naprawdę o to chodzi By dostało to, co go ozłoci? Telefon, zabawkę, czy kasę? Ono tego już pewnie ma masę  Dziecko pragnie uwagi dla siebie Obfitej w miłość, jak raj w niebie Radość nie zawsze musi być obecna  Rzecz namacalna nie bywa skuteczna  Smutek jest więc emocją potrzebną By miłość stała się dziecku powszednią Nie tylko od święta do święta  Czy ktoś z doroslych jeszcze to pamięta? Gdy smutek dzieci dobrze zrozumieją  To z radości cieszyć się szczerze umieją!  A. Sawicka 

O emocjach dla dzieci dziś piszę  By wypełnić tę pustą wciąż niszę  Dzieci czują, a nawet i więcej  Odczuwają sytuacji stan prędzej Przyjrzyj się dziecku i czuciu jego Pozbądź się złego doradcy ego Dzieci czują, gdy umysł młody Pragną czuciu dać upust swobody Mów z dziećmi o tym, co czują  Nie podejrzewaj jedynie, że knują Możesz wiele się od nich nauczać A nie tylko je ciągle pouczać Mądrość dzieci jest nieograniczona Im wcześniej, tym mniej zalękniona Pomóż im zdefiniować, co czują  Dostrzeż, czego i one potrzebują  Emocje płyną, jak wiesz, nieustannie  Niczym woda z kąpieli w wannie Pokaż dzieciom, jak zmienia się to By nazwac umiały, czym jest zło  Emocje z ciała im w tym pomogą  Nie będą już marną zapomogą  One wskażą, co dobre, a co nie  Dzięki nim nie utkną na dnie Dzieci mądrość czucia dobrą mają  I przed niczym nigdy nie ustają Tylko muszą mieć świetną okazję Aby uczuć snuć swoją fantazję Bo, gdy widzą, że i my także...

  Rana odrzucenia kole  Od urodzenia i w szkole Wcale się nie goi Czasem nawet dwoi Rana porzucenia kłuje Gdy nikt cię nie miłuje Musisz siebie pokochać Żeby więcej nie szlochać Pogodzić się z faktem Że jestes już taktem Gdy muzyka się wycisza Niepotrzebna twoja nisza Zrozum, że Ty dla siebie Masz żyć, jak w niebie Nie patrzeć na to, co było Nie liczyć, ile ubyło Tyś wartością niezmienną Choć bywasz bezimienną  Dla siebie jednak ważny Bądź więc bardzo uważny Nie trać czasu na innych  Nie szukaj wciąż winnych Ludzie mało uczuć mają W związki dziwne się wikłają  Nie umieją żyć, gdy jest źle  Uciekają prędko, byle gdzie  Ponazywaj dziś swe emocje  Zacznij mówić, jak są mocne  Bo, gdy nie znasz ich wcale To los marnym na szeroką skalę  Czas zakończyć tę historię  Uznać ją już za teorię Do praktyki pora ruszyć  W sercu żale liczne skruszyć  Tak, by ranę odrzucenia  Wygnać w sferę zapomnienia Nic na siłę nie zbudujesz Tylko...