Posty

Lubię

  Lubię te poranki ciche Gdy nie myślę jak życie liche Tylko świtem się raduję I emocje pielęgnuję Lubię tą poranną ciszę Dnia nowego wąską niszę Kiedy jeszcze ludzie śpią Wtedy jestem tylko mną Lubię tą samotność z rana Gdy nie bywam oceniana Czuję moc talentu swego Gdzieś głęboko ukrytego Lubię tworzyć rano płodnie Myśli płyną mi swobodnie Są neutralne wobec świata Bo nie piszę na wariata  A. Sawicka 

Na wspak

  Czy coś ze mną nie tak Że wciąż żyję na wspak? Nie uznaję konsumpcjonizmu  Ani też materializmu  Dla mnie ważne to, co czuję  Przyziemnością się nie truję  Nie obchodzą mnie nowinki Bo wybieram wciąż wspominki Czasem myślę, że epoka inna Świadomości mojej winna  Czy Romantyzm byłby lepszy W czuciu głębszym tak skuteczny? Bo doznaję więcej niż pozostali  Co w emocjach są skostniali   Dla mnie każdy drobiazg świata Z czuciem jakimś się przeplata. A. Sawicka 

Wiele myśli

  Napisałam wiele treści  Innym w głowie się nie mieści Po co piszę tak wytrwale Jeśli sławy nie mam wcale? Nie po sławę jednak gnam W głowie dużo myśli mam Chcę je tylko puścić w świat Niech doświadczą drogi szmat Jestem dumna z moich słów Wiele z nich to wytwór snów  Może znaczą, może nie  Lecz reprezentują mnie! A. Sawicka 

Krowa

  Krowa w mojej głowie chodzi Artykuł o niej umysł płodzi  Choć mało znam bydło  To nie moje poidło  To napiszę i o krowie  Może coś mi zwierzę powie  A. Sawicka 

Smutni ludzie

  Smutni ludzie po ulicach wolno chodzą  Smutnym wzrokiem po innych wodzą  Smutny widok, gdy człowiek jest smutny  Chyba wolę, by raczej był butny  Smutek wcale nie sprzyja  Dzień za dniem smutno przemija  I nim spojrzysz wreszcie przed siebie  Smutne ciało juz będzie w potrzebie  A.Sawicka 

Kiedyś mi się śniło

  Kiedyś mi się śniło, że jestem pisarką  Że talent swój odmierzam twórczości miarką  Że piszę to, co ludziom pomaga  I siłę życiową w nich wciąż tylko wzmagam  Kiedyś mi się śniło, że poetką zostałam a za talent pisarki nagrodę dostałam Ale sen kiedyś się kończy niestety  Wyczerpują się rankiem śniące wersety  I czas wracać do rzeczywistości Czy to powód do radości? A.Sawicka 

Wstyd..

  Wstyd jest emocją marną  Cechuje się barwą czarną  Czyni z ciebie wątłego  Wśród tłumu jakże obcego Czego się wstydzisz, powiedz? Nie bój się, to nie spowiedź  Chcę ci pomóc wstyd pokonać  Byś już nie żył jak automat  A.Sawicka