Zawirowania czy mania? RymBlog Agnieszka Katarzyna Sawicka COPYWRITER

Może i nie było mi dane być chcianą Ale wiem, że byłam kochaną Nie zawsze jest wybór jeden Choć wiem, że powinien być Eden Dlatego, gdy myślisz, że jesteś niechciany  Wróć myślami do swojej mamy  Zobacz w niej istotę omylną i wrażliwą A nie tylko kobietę złą i drażliwą Być może kiedyś też nie była chciana  A gdy się pojawiła wybuchła drama Nie osądzaj więc zbyt pochopnie  Bo możesz poczuć się z tym okropnie  Ze zrozumieniem podejdź do przeszłości  Pełnej błędów i grzeszności  Bo nikt świętym nie jest i nie będzie  W piekielnym życia tego pędzie  Nie żyj w gniewie, żalu i smutku  Bo nigdy nie osiągniesz skutku  Jak wybaczysz bliskim niewybaczone  To życie przestanie być zarobaczone  I to ci mówię z doświadczenia swego  Nie pielęgnuj dłużej samolubnego ego A. Sawicka  

Był taki czas, gdy nie było nas  Ziemia była czysta, woda przezroczysta  Był taki dzień, gdy nie rządził cień Cisza wokół panowała, miłość królowała  Dziś zanika cud natury  Ludzie wiercą wielkie dziury  W ziemi naszej, w domu swym Stając się co drugi złym  Czy jest jeszcze czas, by zatrzymać to? Czy szansa jest jeszcze, że znajdzie się kto? Odważny i dobry w działaniach swych  By dom uratować marzeń twych A. Sawicka  

Cel jest najważniejszy Byle skuteczniejszy  Niż dotychczasowy Lecz nie obcasowy I przyjazny w rezultacie  Absolutnie nie o stracie  Trzeba cel wyznaczyć  Na kłody przestać baczyć  By iść odważnie  Nie zawsze poważnie  Czasem śmiech wskazany  Choć źle odebrany  Pomocny jest w rutynie  Lżej życie popłynie  A. Sawicka 

Potrzebuję pracy na już  Mam na gardle długi nóż  Dobra jestem w rymowanki  Mogę też malować dzbanki  Lubię pisać, lubię dzieci  Wnet wybiorą mnie poeci  Abym bąblom im bajała  I radością upajała A. Sawicka 

Chłopaczek, czy dziewczynka  To nie płci maszynka Ważne, byle zdrowe  A nie, czy włoski płowe Nieistotne imię ani płeć  Ważne, by po prostu chcieć  A. Sawicka 

Czemu wciąż oszukujesz? W duszy mej stale buszujesz  Żywisz się mą naiwnością  Chełpisz szczerą miłością Jestem jak dziecko we mgle  Kocham na zabój we śnie  A w dzień wraca rozczarowanie Wątpliwość w moje uznanie  Czemu wciąż kłamiesz mnie? Gdy jesteś na samym dnie  Że będzie dobrze i spokojnie gdy ja wciąż jak na wojnie  Kiedy przestaniesz to robić Dlaczego nie mogę snobić Zawsze naiwnie ufam tobie Nie umiem myśleć wciąż o sobie Inni czerpią z życia garściami  Ja żywię się tylko okruchami  Chcę tworzyć i lewitować  Nie pragnę bagatelizować  Brak mi poczucia bezpieczeństwa  Gdy wokół koniec człowieczeństwa  A. Sawicka 

Milczenie jest jak kamień Ciężkie, powite mrokiem Podążasz ku niemu co dzień Powolnym, cichym krokiem Nie pozwól się porwać milczeniu Oddać nicości znaczeniu Ono pochłonie w całości W bezwzględnej swej uległości Spójrz na mnie z odwagą Choć raz z równowagą Jestem przy tobie kochanie Odrzuć błędne wahanie Nie bój się już, ja cię proszę Może zapłacę ci grosze? Milczenie nie jest złotem Obrzuca bliskich błotem Nie taplaj się w tym bagnie Bo miłość na dno spadnie A. Sawicka 

Oczy mam zakryte mgłą Od dawna już nie jestem mną Jaka jestem naprawdę? Pytanie jest w pełni trafne Jestem wolnością sumienia Duszy mojej karmienia Wnętrzności me oponują Ciało moje skanują Każdy dzień jest pogodny Do poprzedniego podobny Czy tak jest, na pewno? Tego nie wiem, królewno A. Sawicka 

Nie umiem miejsca znaleźć sobie Zakotwiczyłam się przy tobie Uwiesiłam się na ramionach twych Pozbawiwszy jednak marzeń swych Jesteś zimny jak lód Potęgujesz we mnie chłód Nie rozumiesz mnie Gdy tonę na dnie Otrzepujesz mnie z ramion swoich Nie uznajesz uczuć moich Grasz w życie codziennie Odpychając mnie niezmiennie A. Sawicka 

Ocena kąśliwa Ja nieszczęśliwa Szukam aprobaty A dostaję baty Boję się osądu Własnego poglądu Drżę przed krytyką Odganiam ją tyką Idę ku drugiemu legnę w okamgnieniu ja pragnę wspierać inni mnie napierać chcę być potrzebna bywam niepochlebna łatwy osąd i ocena nie wiesz tylko… jaka tego cena… A. Sawicka 

twój gniew niepojęty cel nie osiągnięty obraza twa nieugięta a bojaźń ma niepojęta milczenie twe przejmujące a brzemię me narastające czemu każesz mnie ciszą kąśliwym ruchem niszą czemu jestem winna zgoda być powinna nie gniew, nie obraza to tylko ludzka zaraza A. Sawicka 

Masz piękne ciało Czy to już za mało? Drżysz cała w posadach Iluzjach twych przesadach Wyjdź z lęku i trwogi Stań na twarde nogi Chwyć życie za pas Zobacz, ile masz Siły powrócą znów Myśli nawrócą w ruch Ego pójdzie spać A ty musisz wstać! A. Sawicka 

Z ałóżmy, że pisarką jestem Mądre słowa w miarce testem    Tworzę ciekawe utwory Innym służące jak wzory Załóżmy, że poetką jestem Słowa stempluję testem Dzieciom je rozdaję A artystkę świetnie udaję A. Sawicka

Mały misio szedł do szkoły W drodze ujrzał wielkie doły Zastanawiał się troszeczkę By w nie wdepnąć na chwileczkę Doły były pełne wody Czyżby dały mu swobody? Myśli czucia i działania Nie! to tylko czcze bajania A. Sawicka

Życie z Tobą było trudne Ale nigdy nie za nudne Byłaś ostra i krytyczna Dla mnie zawsze magnetyczna Twe uwagi mnie raniły W serce moje mocno biły Mych talentów nie ceniłaś Często dla mnie oschła byłaś Przywiązałam się na supeł Nie umiałam już być super Żyłam twym cierpieniem wieki Łzy zebrane pod powieki Byłaś mi niezmiernie bliska Lecz granica nazbyt śliska Między życiem a cierpieniem Twoim losem mym sumieniem Nie umiałam odejść sama Między nami wielka tama Niedomówień, tony żalu Muszę urwać to pomału Ruszyć w swoją stronę życia Nie zaniechać celu bycia A. Sawicka

Klebsiella pneumoniae nasila objawy Alzheimera Badania naukowe dowiodły, że Klebsiella pneumoniae ma wpływ na chorobę Alzheimera. Sprawdźmy więc, w jaki sposób ta jelitowa bakteria warunkuje choroby neurodegeneracyjne mózgu. Wedle najnowszych amerykańskich badań naukowych Klebsiella pneumoniae wykazuje potencjalny wpływ na choroby degeneracyjne mózgu. Dowiedziono bowiem, że bakteria jelitowa potrafi migrować z krwią, pokonać barierę krew – mózg i nasilać w nim stany zapalne. Co gorsza, upośledzać również funkcje poznawcze na podobieństwo choroby Alzheimera. Klebsiella pneumoniae śmiertelnym zagrożeniem W rzeczywistości Klebsiella pneumoniae jest naturalnym składnikiem flory fizjologicznej jelit. Pomimo że interakcja bakterii z nabłonkiem jelitowym nie jest jeszcze do końca znana, drobnoustrój w zdrowym organizmie nie wykazuje chorobotwórczego działania. Uściślając, nosicielstwo pałeczki zapalenia płuc nie zawsze skutkuje pojawianiem się objawów i koniecznością leczenia. Kiedy jednak K....

Laktoferyna – wiedza w kapsułce 1.      Laktoferyna – co to jest? Laktoferyna (LF) jest białkiem występującym naturalnie w organizmach niemal wszystkich ssaków. Należy do rodziny transferyn, więc z dużą siłą wiąże żelazo i odpowiada za jego transport w surowicy krwi do miejsc, gdzie jest ono potrzebne. Ta glikoproteina w organizmie ludzkim składa się z 691 aminokwasów i ma strukturę kationową (dodatnią). Dlatego też łatwo wchodzi w reakcje z cząsteczkami o ładunku ujemnym. Nazwa laktoferyny wywodzi się z łacińskich wyrazów  lac- mleko , lacto– mleczny oraz feryna- żelazo . 2.      Występowanie laktoferyny Laktoferyna jest substancją endogenną, czyli wytwarza ją organizm. W produkcji laktoferyny biorą udział komórki nabłonka wydzielniczego układów pokarmowego, oddechowego, moczowo-płciowego. Białko to występuje w płynach ustrojowych, takich jak ślina, łzy, pot, mocz, płyn mózgowo-rdzeniowy czy płyn stawowy. Znajduje się także w kale i...

Co jest gorsze, słowo czy czyn? Gdy uderzony zostaniesz nim Słowo przeminie, czyn pozostanie Zagości zawsze w sączącej ranie Nie czyń drugiemu krzywdy czynami Zapanuj teraz nad złymi stanami Okiełznaj burzę w twoim umyśle Wycofaj czyny, wróć na mieliznę A. Sawicka 

Czy można być sobą z kimś innym od siebie? Czy można żyć z kimś, jak anioły w niebie?  Czy uda się milczenie wspólne?  Czy czeka nas cierpienie obopólne?  Wątpliwą jest jedność dusz tak innych I nie ma już co szukać winnych Ty jesteś sobą, ja jestem sobą Nie muszę już być teraz z tobą Nabrałam wiary w ludzkie istnienie I uwierzyłam też i w moje lśnienie A. Sawicka

Kto mnie zranił, zapamięta Kto udawał serc klienta  Kto osaczył złym fluidem  Kto obarczył piekła zwidem  Nie osądzam, nie neguję  Nie przeklinam, nie folguję... A. Sawicka 

Bądź sobą, nie kimś innym Nigdy nie czuj się winnym Nie zakładaj maski Życie zbyt krótkie na łaski Bądź sobą tu i teraz Nie skrywaj w sobie uraz Życie przeleci jak ptak A tobie zostanie smak Zapach i dźwięk w pamięci Nie twórz zatem niechęci Bądź sobą raz na zawsze Życie będzie łaskawsze A ty pełen wiary Że czekają cię czary A. Sawicka

Schował się piesek za pieska I udaje, że to pinezka Pani pieska wciąż szuka W każdy kąt domu luka Piesek milczy wytrwale Pani łez leje morze całe Odnalazła w końcu pieska Był jak Dory modna treska Ślepia tylko widać było Ale sercu już ulżyło Jest piesek malutki Cały znów bielutki Nie chowaj się piesku już więcej Bo z tęsknoty umrę prędzej Piesek Pani spojrzał w oczy Na kolana zaraz wskoczył Pani mu to wybaczyła Piesek chciał, by miła była Jaki morał z tego będzie? Gdy zabawa w chowanego Poinformuj mnie kolego! A. Sawicka

Czasem zadaję pytanie sobie Co na tym świecie ja nadal robię? Życie układam wciąż w rymowanki Bujam w obłokach, jak letnie wianki Jestem pisarką? Jestem autorką? Treści życiowych swą promotorką Układam rymy niespójne może Lecz widzę sens w nich wielki jak morze Lubię się bawić słowami polskimi Jakże mym sercu zawsze bliskimi Znam włoski troszkę Być może pogłębię zacznę "amore" czuć umiejętniej Zachęcam wszystkich do terapii słowem Nikt smutku wtedy nie zazna bowiem Bo gdy frazy rymują Ludzie się nie przejmują ! A. Sawicka

Pomoc bywa zbędna Powiem nawet moczopędna Nie udzielaj wnet pomocy Jeśli taka myśl ci wskoczy Wprzód zapytaj, czy jej pragną Bo utaplasz się w tym bagnie Ludzie dłoni nie docenią Gdy moralność swą wyplenią Bądź ostrożny w ratowaniu Dobrych czynów ponaglaniu Nie oczekuj w zamian chwały Możesz wręcz otrzymać pały Czy więc warto być pomocnym? Dobrym, miłym, jakże skocznym? Nie znam odpowiedzi tej Często bywam w roli złej ! A. Sawicka 

Życie jest dynamiczne Nigdy nie krystaliczne Każdy dzień różny Nie bądź więc próżny Może cię zaskoczyć Troskami otoczyć Może dać wytchnienie Odsunąć zmartwienie Bądź więc elastyczny Jak mózg twój plastyczny Wyczekuj dobrego Nie przejawów złego Bądź uśmiechnięty Zostaniesz nietknięty Losów złych przeszłością Potomków grzesznością Przyjmuj wszystko dzielnie Wiem... boli to piekielnie ! A. Sawicka