Czemu?

Czemu wciąż oszukujesz?
W duszy mej stale buszujesz 

Żywisz się mą naiwnością 
Chełpisz szczerą miłością

Jestem jak dziecko we mgle 
Kocham na zabój we śnie 

A w dzień wraca rozczarowanie
Wątpliwość w moje uznanie 

Czemu wciąż kłamiesz mnie?
Gdy jesteś na samym dnie 

Że będzie dobrze i spokojnie
gdy ja wciąż jak na wojnie 

Kiedy przestaniesz to robić
Dlaczego nie mogę snobić

Zawsze naiwnie ufam tobie
Nie umiem myśleć wciąż o sobie

Inni czerpią z życia garściami 
Ja żywię się tylko okruchami 

Chcę tworzyć i lewitować 
Nie pragnę bagatelizować 

Brak mi poczucia bezpieczeństwa 
Gdy wokół koniec człowieczeństwa 

A. Sawicka